De schoolmeester in de 17e eeuw: Ets van Adriaen van Ostade (1610-1684)

Mr. Moses Lagrou. Zo wordt hij vermeld op het wandbord der tien geboden van de Nederlands Hervormde Kerk in Dussen. Jaartal: 1652. Vermoedelijk heeft hij ook dit bord zelf beschilderd, zo staat in het boekje ‘De geschiedenis van Dussen en zijn kasteel’ (auteur Donkersloot) beschreven. En hij zou ook nog eens af en toe voor chirurgijn hebben gespeeld. Een veelzijdig voorouder!

Duikend in het verleden van de familie La Grouw komen we Mozes Mozesz Lagrauw tegen, zo wordt de naam beschreven in een akte van de kerk. Het hangt er maar van af wie de scribent was, want de volgende keer werd het Lagrouw, dan Lagrou of weer LaGrouw.

In ieder geval, Moses of Mozes trouwde in 1655 in Hedikhuizen met Jenneke Dingemansdochter Boon en vond na drie jaar met haar zijn woonstek in Dussen, een Brabants dorpje behorende tot het Graafschap Holland. Het dorpje bestond in feite uit drie heerlijkheden, Munsterkerk, Muilkerk en Heeraartswaarde.

Het kasteel van Dussen

Opvallend in Dussen is het kasteel, het domein van de Heren van Munsterkerk, die zich graag de Heren van Dussen noemden. Vreemd genoeg lag het kasteel strikt genomen op het grondgebied van Muilkerk.

 

De auteur van het boven vermelde boekje vroeg zich af of mr. Moses een Jood zou zijn geweest: temeer daar wij onder zijn kroost een Aáron, Johannes en Elias aantreffen. Hij zou ook een bekeerde Jood kunnen geweest zijn; zeker is het, dat al zijn kinderen in de Nederlandsch Hervormde Kerk werden gedoopt.’

 

Hoe dan ook, schoolmeester Moses ontving voor die tijd een mooie beloning van 100 gulden per jaar en ‘benevens vrije woning “Hof en Boomgaard”, vergoeding als koster en voorzanger en daarbij nog verschillende emolumenten als doodgraver, klokkeluider of –steller, het verzorgen der begrafenissen, met de daaraan verbonden verhuring van ‟t doodkleed en de rouwmantels. Ook mocht hij de schoolgelden houden, terwijl de diaconi voor de arme scholieren betaalde. Voorts leverde hij papier, pennen en inkt, vermaakte pennen en verrichtte schrijfwerk voor den kerkmeester.’

Moses bleef zijn hele leven schoolmeester, maar op een zeker moment ging het niet meer goed. Hij was toen al op hoge leeftijd. Kerkeraad, schout en rechten stelden in 1705 vast dat Moses niet meer zo goed functioneerde: ‘dat dikwijls geen school werd gehouden en de jeught niet welgeleert ende den kerckendienst niet wel wiert waergenomen”.

Meester Jacobus Hagoort nam zijn meestertaken over en Moses Lagrou kreeg een keurige regeling: hij mocht zijn traktement van 100 gulden behouden alsmede een deel van zijn woonstede die hij moest delen met zijn vervanger. En dat was zeker niet verkeerd voor die tijd.

Onze Moses of Mozes kreeg samen met Jenneke acht kinderen. Niet duidelijk is hoe oud de kinderen werden. Het is heel goed mogelijk dat enkelen van hen op jonge leeftijd al het leven lieten, zoals ook zo vaak gebeurde in de 17e eeuw.

 

Gezinsblad van Mozes Mozesz Lagrauw (Lagrouw)

Mozes Mozesz Lagrauw (Lagrouw), geb. Heusden 1634, † Dussen 24 juni 1709, zn. van Moses Lagrauw en Lijsbeth Jansdr. Van Der Well,, tr. Hedikhuizen-Herpt 18 sept. 1655 Jenneke Dingemansdr. Boon, geb. Dussen 1636.
Uit dit huwelijk:
1. Lijsbeth Jansdr. Lagrouw, geb. Heusden 1655.
2. Mozes Mozesz Lagrou/LaGrouw, geb. Heusden 1657, tr. Dussen 21 nov. 1679 Catherina Gerritsdr. Van Herpt, geb. 1660.
3. Dingena Mosesd. Lagrauw, geb. Dussen 1658.
4. Aaron Mosesz Lagrauw, geb. Dussen 1661.
5. Johannes Lagrauw, geb. Dussen 1664.
6. Gerrit Lagrauw, geb. Dussen 1669.
7. Elias Lagrou/LaGrouw, geb. Dussen 1671.
8. Cornelis Lagrauw, geb. Dussen 1679.

 

Please follow and like us:
Moses LaGrouw, schoolmeester, doodgraver en klokkenluider van Dussen

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: