Sport en journalistiek geven Dirk en Leo Frugte speciale band 

  

Dirk Johan Frugte, met scoreblok en naast hem Emile Bleesing (in licht pak) op de bank tijdens een honkbalwedstrijd.

Sport verbroedert. Dat geldt zeker voor Dirk en Leo Frugte. Maar ook het schrijven óver sport. Twee broers, zoons van de in 1870 geboren veldwachter, veilingmeester en administrateur Karel Frugte. Twee Frugtes die actief waren in de sport én voor diverse kranten schreven. Deels als hobby, deels voor hun werk. Verbonden ook door hun tweede naam, Johan, die al honderden jaren van generatie op generatie werd doorgegeven.

Er zijn veel overeenkomsten tussen mijzelf, oud-journalist van het Noordhollands Dagblad en deze twee veel te vroeg overleden familieleden. Beiden heb ik niet gekend. Leo Frugte, mijn vader, overleed toen ik twee jaar was.  Dirk, zijn halfbroer, stierf nog geen vier maanden na mijn geboorte in 1949. Zowel mijn vader als mijn oom schreven voor diverse kranten. Beiden waren uiterst sportminded.

Leo Frugte vastgelegd in zwart wit tijdens een atletiekwedstrijd.

Leo deed aan atletiek, de sport waar ik jarenlang over zou schrijven en was daarnaast ook een enthousiaste voetballer. Dirk speelde  een belangrijke rol in de geschiedenis van de Nederlandse honkbalsport. Als scheidsrechter, secretaris, competitieleider en jarenlang redacteur van het officiële bondsorgaan, Honkbalnieuws én als honkbalverslaggever.

Honkbal, de sport waar ikzelf in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw mijn ziel en zaligheid in legde en over schreef. De sport, die uiteindelijk voor zorgde dat ik journalist werd. Leo en Dirk hebben nooit geweten dat hun zoon en neef in hun voetsporen zou treden.

Dirk overleed op 48-jarige leeftijd, vader van drie kinderen. Hij was op dat moment chef de bureau en redacteur van het weekblad Sport, later Sport en Sportwereld, geleid door Kick Geudeker. Het blad ging later op in het AD en werd AD Sportwereld. Leo, zijn halfbroer, was in die tijd als medewerker verbonden aan dit blad en was daarnaast ook correspondent voor de Gazet van Antwerpen.

Perskaart Leo Frugte van weekblad Sport, 1950

Voor Leo was het een bijbaan. Mijn vader had meer zekerheid in zijn baan bij de fa Knegt assurantiën.

Het voor mij lang verborgen gebleven verleden van Leo en Dirk leverde verrassende ontdekkingen op. Ik wist dat Dirk Johan Frugte de schrijver was van het eerste honkbalboekje van Nederland en dat mijn vader daarin ook een belangrijk aandeel had. Maar nooit heb ik geweten van de relatie tussen Dirk Johan Frugte en de Amsterdamse voetbalvereniging DEC. Of van de verhalen die in het Bataviaasch Nieuwsblad en het Algemeen Handelsblad stond ondertekend door L.J. Frugte.

En die Frugte uit de dertiger jaren, die scheidsrechter was bij een wedstrijd van Ajax in het stadion in De Meer? Of die Frugte die een homerun sloeg in een wedstrijd van EDO in de jaren veertig. Wie waren dat dan? Nog meer sportieve Frugtes? Hopelijk worden deze vragen in de komende tijd beantwoord.

 In dit artikel hebben we het alleen over de sportieve tijdlijn van Dirk Frügte. Met puntjes, want dat vond Dirk Johan, geboren in 1900 in Zuid-Beijerland als zoon van Karel Frugte en Maria Cornelia Scheepmaker, toch wat sjieker staan. Hij begon zijn loopbaan als ambtenaar der secretarie in de Haarlemmerliede en Watergraafsmeer. Dirk voetbalde bij de VVGA, de voetbalvereniging voor gemeenteambtenaren. Al gauw werd duidelijk dat hij over bestuurlijke capaciteiten beschikte. Zijn naam duikt voor het eerst op in 1923 als bondslid van de Amsterdamse kantoorvoetbalbond. In die periode trouwde hij met Adriana Lokerse, kreeg twee kinderen met haar en scheidde vier jaar later al weer van Adriana. Gezien zijn vele activiteiten in de sport had hij misschien te weinig tijd voor zijn vrouw en kinderen, wie zal het zeggen. Want in de jaren twintig en dertig duikt zijn naam in krantenartikelen meerdere keren op als secretaris en zelfs voorzitter van AV DEC. Een grote en ook wel belangrijke Amsterdamse voetbalvereniging in die tijd.

Of Dirk Johan inderdaad voorzitter is geweest, is niet helemaal duidelijk. Misschien van de afdeling honkbal, die DEC startte in het begin van de jaren dertig of eind jaren twintig.  Wel secretaris, daarvan is meerdere keren gewag gemaakt in diverse krantenberichten. Via DEC is Dirk uiteindelijk ook betrokken geraakt bij bestuurlijke aktiviteiten in de Honkbalbond. Hij maakte deel uit van diverse commissies, werd competitieleider en uiteindelijk werd hij in 1933 gekozen tot tweede secretaris van de Honkbalbond.  De bekering van Dirk Johan Frugte tot de honkbalsport was definitief een feit. Hij pakte door, was uitermate actief en werd uiteindelijk met zijn schrijverscapaciteiten een grote promoter van de honkbalsport in Nederland. De grootste was zonder meer Emile Bleesing, die de pionier van het honkbal in Nederland kan worden genoemd. Maar ook Dirk Johan kon, ook als schrijver van het eerste honkbalinstructieboekje van Nederland (1935), in de jaren dertig en veertig worden beschouwd als een grote aanjager van de honkbalsport. Dirk Jan was daarnaast ook een aantal jaren de redacteur van het officiële orgaan Honkbalnieuws. Zoals Jan Weenink van De Waarheid in zijn column hem in 1946 omschreef als het ‘honkbal ANP’. Drie jaar later werd Dirk in de algemene ledenvergadering van de Bond na zijn onverwachte overlijden herdacht als de man die zeer veel voor de honkbalsport heeft betekend.

Op welk moment de journalistieke loopbaan van Dirk Johan is gestart kan niet echt uit de beschikbare gegevens worden gehaald. Ongetwijfeld zal hij in de jaren dertig en veertig voor één of meerdere kranten over honkbal hebben geschreven. Of hij toen al van het schrijven zijn beroep had gemaakt is evenmin duidelijk. Hij zou volgens overlevering ook voor De Standaard hebben gewerkt. In ieder geval was hij in de jaren twintig nog ambtenaar en uiteindelijk volgde op 27 februari 1937 zijn ontslag als adjunct commies bij de gemeente Amsterdam.

Uit krantenarchieven komt wel naar voren dat hij in ieder geval in de jaren veertig voor Het Volk, een socialistisch dagblad, heeft gewerkt. Hij was redactiechef in Groningen, maar schreef ook boekrecensies en toneelrecensies, waaronder een recensie van een toneelstuk met Ko van Dijk en Mary Dresselhuys. Ook wordt in een gevonden Amsterdamse archiefkaart Dirk Jan genoemd als sportverslaggever.

Na de Tweede Wereldoorlog was Dirk Johan chef de bureau en redacteur bij het weekblad Sport, een functie die hem op het lijf moet zijn geschreven. Totdat hij uiteindelijk onverwacht in april 1949 na een operatie overleed. De rouwkaart was namens zijn vrouw Trijntje Assems, hun zoon Johan en verdere familie ondertekend door L.J.Frugte….

Karel Frugte

 

 

 

 

Dirk Johan Frugte, promotor van de honkbalsport in Nederland
Getagd op:            

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: