Geliefd door velen; tante Corrie, een verhaal apart

 

Trouwfoto Corrie Frugte en Henk Kruis met de familie in 1939.

‘Dus we hebben zondag met zijn allen overgrootmoeder uit Amerika opgegeten’….. De slotconclusie van één van de bizarre verhalen die Corrie, tante Corrie voor velen, vertelde. Of dit spreekwoord: De één zijn dood is de ander zijn brood. ‘Komt oorspronkelijk uit het gezin Frugte aan de Willem Beukelsstraat’. En Tante Corrie geloofde heilig in wat zij vertelde. Maar ja, het klopte lang niet altijd….

Van de vele kinderen van Karel Frugte, geboren in 1870 en zijn twee vrouwen Maria en Johanna Scheepmaker, neemt Corrie, tante Corrie voor velen, wel een heel bijzondere plaats in. Zij werd geboren als Cornelia Gerarda Frugte op 4 maart 1916, het derde kind van Karel en zijn tweede vrouw Johanna en Karels 15e kind van de in totaal 18. Corrie was het bindmiddel van de familie Frugte. Een vrouw met een groot hart. Een vrouw met het vermogen iedereen aan zich te binden met haar warme karakter, haar vele verhalen, deels verzonnen, deels berustend op waarheid.

Corrie was in staat iedereen het gevoel te geven dat hij of zij belangrijk voor haar was. Ze was in familie én vrienden écht geïnteresseerd. En steunde hen waar mogelijk.
Zij woonde in het grote Frugte-gezin aan de Willem Beukelsstraat in Amsterdam en trouwde op 4 mei 1939 in Watergraafsmeer met kantoorbediende Henk Kruis. Getuigen waren Leo Frugte en de oom van Henk, Hendrik Christiaan. Aanvankelijk bleven zij wonen in het huis van de grote familie Frugte in  de Willem Beukelstraat nummer 38. Op 4 oktober 1943 verhuisden zij naar de Perenstraat 269 in Den Haag. De woning waar iedereen welkom was.

Corrie en haar autootje. Onafscheidelijk bijna.

Velen hebben goede herinneringen aan Corrie. Haar autootje, haar warmte, haar betrokkenheid met de familie. Corrie en Henk kregen drie kinderen, Hans, Fred en Paul Peter. Hans en Paul Peter waren qua gezondheid de zorgenkindjes. In dit gezin deed in 1952 ook Gerda haar intrede. Gerda was de jongste dochter van haar halfzus Rika, waarmee Corrie een goede band had. Rika overleed kort na de geboorte van Gerda en de baby werd snel daarna liefdevol opgenomen in het gezin van Corrie en Henk Kruis.

Corrie was een familiemens. Een vrouw met een groot hart die haar huis openstelde voor letterlijk iedereen. Zij hield van gezelligheid, praatte veel, vertelde veel. Maar Corrie was ook een vrouw die het soms niet zo nauw nam met de werkelijkheid. Maar iedereen wist dit wel. Het maakte ook niet uit.
Er zijn veel voorbeelden van haar betrokkenheid met de familie en vrienden. Uit de archieven van An Frugte, getrouwd met Corrie’s broer Leo kwam nog een brief van Corrie, gericht aan haar schoonzus, naar boven. Gedateerd op 4 september 1951. De verschrikkelijke dood van Leo, een maand eerder, sloeg een enorm gat in de weerstand van deze kleine, dappere vrouw, die opeens werd geconfronteerd met de opvoeding van vier jonge zoons in de leeftijd van 2 tot en met 11 jaar. ,,Annie, als ik je ergens mee kan helpen, ik zal het graag doen hoor’’, schreef Corrie, en ze meende het uit de grond van haar hart. ,,Denk je erom’’, stak ze nog een liefdevol waarschuwend vingertje op. Corrie was net één van haar broers kwijtgeraakt, ruim twee jaar eerder haar vader Karel en haar halfbroer Dirk. En toch…altijd klaar staan voor de ander.
42 Jaar later, 1993. Een kaartje van Corrie aan An, nooit hertrouwd, want niemand kon aan haar lieve Leo tippen: ,,Lieve An, hierbij een kleine bijdrage voor de dure maand december’’……..Corrie ten voeten uit.

Boekje met herinneringen

Tijdens de uitvaartplechtigheid van Cornelia Gerarda Kruis-Frugte werd een boekje met herinneringen aan Corrie gepresenteerd. Een van de anekdotes was wel heel bizar en werd opgeschreven door Richard (Dagobert) Faber, neef van Corrie en broer van Gerda, die onderdeel uitmaakte van het gezin Kruis. Te leuk om de lezer dit niet te onthouden…

,,Het was oorlog en de levensmiddelen waren schaars. Gezin Frugte in de Watergraafsmeer ontvangt periodiek een doosje met voedsel van geëmigreerde familie uit Amerika.
Zo ook die vrijdag. Er wordt een pakketje bezorgd met een heel mooi stenen potje met poeder. Er zit echter geen gebruiksaanwijzing bij. Corrie en zus Rika begrepen maar niet dat er deze keer ook geen briefje bij zat. ‘Zijn ze zeker vergeten’, maakten ze elkaar wijs en vroegen zich wat voor poeder nu weer als verrassing uit Amerika was toegestuurd.
Men moet wel weten dat Amerika toen ook al voorop liep als het om een nieuwe trend ging. In die tijd was ‘instant pudding powder’ erg gewild.
De beide zussen hadden stilletjes besloten de gezinsleden in het weekend te trakteren op een heerlijk toetje en begonnen te mixen en kloppen tot ze het er warm van kregen. Probleem was echter dat het mengsel niet erg snel wilde opstijven. Was het mogelijk dan toch geen instant?
Uiteindelijk lukt het de dames met een zak maïzena en flink wat surrogaat vruchtengeleisuiker er een fraaie pudding van te maken. Het resultaat was echter dat de smaak wat tegenviel, maar honger maakt veel goed. Die avond werd het toetje met enigszins vertrokken monden genuttigd. Toen daags daarna de post alsnog de brief uit Amerika bezorgde, luidde de inhoud in ’t kort als volgt:
‘Hoe vergaat het daar in kommer en kwel? Hier zijn wij ook niet gespaard voor rampen, zo God het wil. Overgrootmoeder is vorige maand ten hemel gestegen. We hebben deze brief en het pakket met de urn apart verzonden om bij de vijand geen argwaan te wekken.
De laatste wens van overgrootmoeder zaliger was dat na de crematie haar as over de rivier de Amstel uit zou mogen worden gestrooid. Gezin Frugte, u bent de enige in onze familie uit Amsterdam. Deswege willen wij u verzoeken on terwille te zijn met het vervullen van deze wens.’
Nadat vader Karel met een bleek vertrokken gelaat het gezin deze brief had voorgelezen, bleef het minutenlang stil.
Rika keek verstijfd naar Corrie.
Corrie keek verschrikt naar Rika.
Een moment……toen werden hun ogen kleiner en hun monden breder.
‘Dus dan hebben we zondag met z’n allen overgrootmoeder uit Amerika opgegeten…’ proestte ze zo in een onbedaarlijk lachen uit dat zij alle anderen meesleepte in een gierend plezier.’’

 

Gezinsblad van Johanna Hendrika Scheepmaker

Johanna Hendrika Scheepmaker, geb. Numansdorp 10 april 1877, † Amsterdam 21 dec. 1935, dr. van Gerardus en Cornelia Kruijswijk, tr. Haarlem 10 juli 1912 Karel Frugte, geb. Zevenhoven 26 nov. 1870, † Amsterdam 12 dec. 1948, zn. van Hendrik en Dirkje Slag en wedr. van Maria C. Scheepmaker.
Uit dit huwelijk:
1. Leonard Johan Frugte, geb. Haarlemmermeer 26 dec. 1913, † Amsterdam 2 aug. 1951, tr. Amsterdam 25 mei 1939 Johanna Elisabeth De Kruijf, geb. Sloten 22 mei 1915, † Heiloo 21 aug. 1999, dr. van Evert en Theresia Elisabeth La Grouw.
2. Hendrika Johanna (Rika) Frugte, geb. Haarlemmermeer 3 dec. 1914, † Amsterdam 13 nov. 1952, tr. Amsterdam 24 april 1941 Cornelis Antonie (Kees) Faber, geb. Amsterdam 24 sept. 1913, † Hoorn 21 febr. 1984; hij hertr. Amsterdam 1 mei 1953 Johanna (Joke) E.M.H. Schellinger.
3. Cornelia G. Frugte, geb. Haarlemmermeer 4 maart 1916, † Den Haag 6 febr. 1998, tr. Watergraaafsmeer 4 mei 1939 Hendricus Christiaan Kruis, geb. Amsterdam 8 febr. 1911.
4. Petronella Frugte, geb. Haarlemmermeer 21 april 1917, † ald. 1 april 1918.
5. Hendrik Frugte, geb. Haarlemmermeer 18 mei 1919, † Apeldoorn 3 jan. 1999, tr. 1e 18 april 1946 Annechien Kassies, geb. Lemmer 4 april 1918, † Apeldoorn 1 mei 1993; tr. 2e 1996 Wilma Tuls (Vogelzang), geb. Holland, Michigan 1916, † Michigan 14 mei 2010.
6. Nn Frugte, levenloos kind, geb. Haarlemmermeer 2 febr. 1924.

Toetje met een oud smaakje….
Getagd op:    

Eén gedachte over “Toetje met een oud smaakje….

  • 28/12/2018 om 22:58
    Permalink

    Zij was mijn oma. Ik was dol op haar.
    Ik weet dat zij geschreven en gepubliceerd heeft onder een pseudoniem. Maar dat heeft ze nooit willen vertellen.Ik probeer het al jaren uit te zoeken maar dat lukt niet….Mijn dochter is naar haar vernoemd. Ik denk nog veel aan haar met veel plezier.

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: